DTA ไทย–สวิตเซอร์แลนด์ ข้อ 14: อยู่ไม่เกิน 183 วันก็ยังอาจเสียภาษี

ข้อ 14 ครอบคลุมอะไร?

ครอบคลุมเงินเดือน ค่าจ้าง ค่าตอบแทนจากการจ้างงาน รวมถึงบริการวิชาชีพและกิจกรรมอิสระที่คล้ายกัน ภายใต้ข้อเฉพาะ 15, 17 และ 18

หลักทั่วไป

ค่าตอบแทนของผู้มีถิ่นที่อยู่รัฐหนึ่งเก็บได้เฉพาะรัฐนั้น เว้นแต่งาน บริการ หรือกิจกรรมเกิดขึ้นในอีกรัฐหนึ่ง อีกรัฐนั้นจึงอาจเก็บรายได้จากกิจกรรมที่ทำที่นั่นได้

ข้อยกเว้น 183 วัน: ต้องครบทั้งสามข้อ

1. ผู้รับอยู่ในประเทศที่ไปทำงานรวมไม่เกิน 183 วันในช่วงสิบสองเดือนใด ๆ
2. ค่าตอบแทนจ่ายโดยหรือในนามของบุคคลที่ไม่เป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ของประเทศที่ไปทำงาน
3. ค่าตอบแทนไม่ตกเป็นภาระของ PE ที่ผู้จ่ายมีในประเทศที่ไปทำงาน

หากขาดข้อใดข้อหนึ่ง ประเทศที่ทำงานอาจมีสิทธิเก็บภาษี แม้จำนวนวันไม่เกิน 183 วัน

นับวันอย่างไร?

ตัวบทใช้ “หนึ่งหรือหลายระยะเวลารวมกัน” และ “สิบสองเดือนใด ๆ” ไม่ใช่ดูเฉพาะปีปฏิทินแบบแยกขาด จึงควรเก็บประวัติการเดินทางและนับวันตามช่วงที่เกี่ยวข้องอย่างละเอียด

นายจ้างตามเอกสารอาจไม่ใช่คำตอบทั้งหมด

ต้องตรวจว่าใครจ่าย ใครรับภาระค่าตอบแทน ใครควบคุมงาน และ PE ใดบันทึกค่าใช้จ่าย การออกสลิปจากต่างประเทศไม่ยืนยันว่าเงื่อนไขข้อ 2 และ 3 ผ่านเสมอไป

ผู้ทำงานอิสระ

ข้อ 14 ของฉบับไทย–สวิสรวมบริการวิชาชีพและกิจกรรมอิสระไว้ด้วย จึงต้องระวังไม่ใช้ข้อ 7 หรือแนวคำอธิบายจากอนุสัญญาประเทศอื่นที่แยก Independent Personal Services โดยอัตโนมัติ

งานบนเรือหรืออากาศยาน

ค่าตอบแทนจากการทำงานบนเรือหรืออากาศยานในการจราจรระหว่างประเทศที่ดำเนินการโดยวิสาหกิจของรัฐหนึ่ง อาจเก็บภาษีได้ในรัฐของวิสาหกิจนั้น

ตัวอย่าง

พนักงานบริษัทสวิสมาทำงานในไทย 120 วัน หากเงินเดือนจ่ายโดยนายจ้างสวิสและไม่ตกเป็นภาระของ PE ไทย อาจเข้าเงื่อนไขเก็บเฉพาะสวิส แต่ถ้า PE ไทยรับภาระเงินเดือน เงื่อนไขข้อสามไม่ผ่าน ไทยอาจเก็บได้แม้อยู่เพียง 120 วัน

เอกสารที่ควรเก็บ

• หนังสือเดินทางและประวัติเข้าออก
• สัญญาจ้างหรือสัญญาบริการ
• สลิปเงินเดือนและหลักฐานผู้จ่าย
• เอกสารจัดสรรค่าใช้จ่ายระหว่างสำนักงานใหญ่กับ PE
• หลักฐานถิ่นที่อยู่ทางภาษี
• ใบประเมินและหลักฐานภาษีอีกประเทศ

แหล่งข้อมูลทางการ

• กรมสรรพากร: อนุสัญญาไทย–สวิตเซอร์แลนด์ ข้อ 11–15
• กรมสรรพากร: ข้อ 1–5 สำหรับถิ่นที่อยู่และ PE